Laserowe udrażnianie kanalików łzowych


Laserowe udrażnianie niedrożność kanalików łzowych może powodować długoterminowe i dokuczliwe łzawienie oczu co jest wskazaniem do interwencji chirurgicznej. Oprócz braku komfortu u pacjenta, zaburzony jest również film łzowy, którego prawidłowy skład jest niezbędny w celu zapewnienia prawidłowej ochrony i nawodnienia powierzchni rogówki.

Konwencjonalne techniki chirurgii przewodów łzowych dają możliwość przywrócenia drożności, lecz wiąże się to ze znaczną utratą krwi, jak na zabiegi tego typu, oraz blizną w okolicach kątach przyśrodkowego szpary powiek. Czas trwania takiego zabiegu jest znacznie dłuższy od metody laserowej.

Dakrocystorhinostomia laserowa wykorzystuje naturalne drogi łzowe jako drogę dostępu do miejsca zaczopowania/niedrożności. Światłowód o grubości 90 micronów dostarcza energię, która ma wysoką absorbcję dla wody i krwi. Po zadziałaniu światła laserowego odzyskuje się drożność. W przypadku zropienia zbiornika łzowego lub okolicy zaczopowania, zawartość ta zostaje uwolniona i wypłukana. Kolejną częścią procedury jest założenie cienkiej rurki silikonowej do drogi łzowej uchodzącej w jamie nosa. Rurka utrzymuje drożność nosa i jest niezauważalna dla pacjenta.

Skuteczność zabiegu jest duża i w przeważającej większości przypadków przynosi ulgę pacjentowi.